Homeopathie en Autisme

De homeopathie gaat ervan uit dat met een goed gekozen homeopathisch geneesmiddel het mogelijk is de ontwikkeling van een kind met een autisme stoornis te stimuleren. Dit geldt ook voor kinderen met ADHD, ADD, ODD, PDD-nos, dyslexie, dyspraxie etc.

Door het kind elke maand een dosis te geven van een homeopathisch geneesmiddel, zie je meestal na een tot twee maanden belangrijke veranderingen. Het voordeel van homeopathie is dat homeopathische geneesmiddelen werken door het zelfherstellend vermogen te activeren. Een ander voordeel is dat het kind niet elke dag medicijnen hoeft in te nemen, maar eenmaal in de vier tot zes weken. Het homeopathisch geneesmiddel moet passen bij de lichamelijke en psychische toestand van het kind. Er zijn tal van homeopathische geneesmiddelen die een ondersteuning kunnen geven aan autistische kinderen, en dit zonder bijwerkingen!

Veel ouders van kinderen met autisme, maar ook volwassenen met autisme, stellen vaak de vraag of homeopathie hen kan helpen met allerlei kwalen die zij hebben. In die zin zijn hun vragen niet essentieel anders dan die van andere patiënten.

Mensen met autisme zijn vaak erg gevoelig. Gevoelig voor indrukken van buitenaf zoals geluid, geuren en aanraking, gevoelig voor sfeer en gevoelig voor dat wat ze in hun lichaam krijgen in de vorm van eten, maar ook in de vorm van medicijnen. Ze zijn vaak extreem gevoelig voor de chemische stoffen in reguliere medicijnen. Ze kunnen vaak niet goed tegen antibiotica, prednison en geneesmiddelen die op de psyche werken. In de reguliere geneeskunde is daar niet zoveel aandacht voor en vaak kan een arts er ook niet zoveel mee.

Door de homeopaat wordt veel tijd en aandacht besteedt aan de individuele variaties waarvoor men gevoelig is en waarvan men last heeft. De homeopaat houdt daar rekening mee bij de keuze voor een passend geneesmiddel. En doordat de homeopathische geneesmiddelen zo zacht en subtiel werken, worden ze door de autistische mensen als erg prettig ervaren en goed verdragen.

Een tweede vraag die vaak meeklinkt in een consult is of homeopathie deze mensen kan helpen hun angsten en onvermogen om contact te maken met andere mensen, te verminderen of te genezen.
Dat laatste is natuurlijk heel erg moeilijk, maar ervaringen laten zien, dat het niet onmogelijk is. Of datgene wat wij autisme noemen echt zal verdwijnen is de vraag.

 

 

Een voorbeeld

Een moeder van een bijna volwassen jongen met autisme consulteert een homeopaat. Zij vertelt dat hij eigenlijk alleen maar thuis kan zijn omdat alle indrukken van andere mensen extreem bij hem binnen komen. Hij raakt dan geheel van slag. hij kan het niet buiten houden en krijgt bijvoorbeeld erg last van als iemand anders pijn of verdriet heeft. hij voelt de pijn in zijn eigen lichaam, moet mee huilen met het verdriet van de ander. Daarnaast heeft hij last van spontane bloedingen, neusbloedingen, uit de anus, wondjes bloeden snel enzovoort. En hij is verzot op ijs.

Dit beeld komt overeen met het homeopathische geneesmiddelbeeld van middel X (Op basis van Europese regelgeving mogen geen homeopathische geneesmiddelen meer op de website vermeld worden). Herhaalde voorschriften van dat geneesmiddel heeft zijn gevoeligheid aanzienlijk verbeterd waardoor zijn leven veel aangenamer werd én er een belangrijke drempel voor contact met andere mensen werd weggenomen. Dit heeft weer tot gevolg gehad dat hij kon gaan leren waardoor hij zich is gaan ontwikkelen.

Er zijn veel voorbeelden dat er een dergelijke ontwikkeling op gang komt. Daardoor verbetert het contact met andere mensen en komt de ontwikkeling van de persoonlijkheid een stuk verder. Men ziet dan vaak dat de neiging zich in de eigen binnenwereld terug te trekken afneemt, er meer reactie op de buitenwereld komt, de spraak toeneemt, het aantal repeterende handelingen afneemt enzovoort.

Dat is niet iets dat in twee of vier weken gebeurd. De ervaring is dat er een aantal jaren overheen gaat. In die jaren zal er regelmatig contact moeten zijn tussen de homeopaat en de patiënt en er zullen meestal meerdere geneesmiddelen ingezet moeten worden. Waar het einde van die ontwikkeling ligt, is niet te voorspellen.
In ieder geval is er verbetering mogelijk in de algemene gezondheid waardoor er minder vaak verkoudheden, griep e.d. zullen optreden, de afweer zal toenemen.

Door de overgevoeligheid te verminderen en het vermogen tot contact te verbeteren door het geven van homeopathische geneesmiddelen zie je, vooral bij jonge kinderen, grote stappen voorwaarts. Een garantie geven op het resultaat is onmogelijk, er zijn immers zo ongelooflijk veel factoren die een rol spelen in het proces van genezing (zie ook hieronder bij voorwaarden voor succes) dat men van te voren niet kan overzien of het op een van die factoren zou kunnen vastlopen, maar ontwikkelingsstappen zijn altijd mogelijk.

Als je al de hiervoor beschreven factoren bij elkaar voegt, is een belangrijke wereld te winnen aan het welzijn van mensen in het algemeen, maar specifiek bij mensen met autisme. In een homeopathisch consult wordt zorgvuldig gekeken naar de volgorde waarin de dingen zich hebben afgespeeld. Hoe vroeg de neiging tot de gedragingen die horen bij autisme waarneembaar waren en wanneer het sterk veranderd is. Hierbij wordt er zowel naar de psychisch emotionele omgeving gekeken, als naar voeding en  erfelijke factoren.

Door het geheel in kaart te brengen is er mogelijk aan te geven welke factoren bijgedragen hebben tot het ontstaan van een autistische stoornis. Vervolgens kan er op basis daarvan en plan van aanpak gemaakt worden om te zien of de ontwikkeling van deze specifieke mens weer op weg geholpen kan worden.

Voorwaarden voor succes

Om iemand met autisme te kunnen helpen zijn een aantal zaken van groot belang.

Tijd

Als eerste is het belangrijk te beseffen dat de problemen die te maken hebben met autisme niet in een paar weken zijn opgelost, maar dat dit heel langzaam stapje voor stapje gaat.

Homeopathie is een geneeskunde van het individu. De homeopathie schrijft geen algemene geneesmiddelen voor, zoals bijvoorbeeld in de reguliere geneeskunde, waar iedereen voor een griep hetzelfde geneesmiddel krijgt. Binnen de homeopathie krijgt iedereen een ander geneesmiddel dat past bij hem of haar, of er nu sprake is van eenzelfde diagnose of niet. Dus 10 mensen met dezelfde griep zouden 10 verschillende homeopathische geneesmiddelen kunnen krijgen. Er is dus ook niet één geneesmiddel dat alle mensen met autisme zou kunnen genezen. In tegendeel, een homeopaat moet een keuze maken tussen wel 1000 mogelijke middelen. Het proces van bepalen welk geneesmiddel past, kost tijd. Die tijd nemen we in het consult dat tussen de één en twee uren duurt en dat eens in de 4-8 weken herhaald zou moeten worden.

Observatie

In die consulten krijgt de homeopaat steeds meer inzicht in wie de mens tegenover hem is en waar zijn of haar specifieke problemen uit bestaan. Op basis van die informatie kan een individueel passend geneesmiddel voorgeschreven worden. Van zeer groot belang is daarbij dat er erg goed geobserveerd wordt wat de reactie op dat geneesmiddel is. Op basis daarvan wordt bepaald of het juiste middel gekozen is of niet. Het kiezen voor een behandeling met homeopathie is dus het kiezen voor een intensief proces.Hierbij zijn zorgvuldig observeren en waarnemen, zo exact mogelijk beschrijven wat er gebeurt en steeds in dialoog blijven van essentieel belang voor het slagen van de behandeling.

CEASE Therapie

De behandeling van autistische kinderen en zelfs van volwassenen heeft zich de laatste jaren uitgekristalliseerd en heeft de naam CEASE Therapie gekregen, wat staat voor Complete Elimination of Autistic Spectrum Expression. Stap voor stap worden alle oorzakelijke factoren (vaccins, reguliere medicatie, intoxicaties, ziektes, etc.) ontstoord met homeopathisch geneesmiddelen.

 

Voorbeeld uit de praktijk:

Normaal, tot de prik

“Over een half jaar zal mijn zoontje een officiële diagnose krijgen, waarschijnlijk klassiek autisme. Hij wordt nu geobserveerd op het medisch kinderdagverblijf. Hij is drie jaar, kan niet praten en maakt moeilijk contact.

Hij was een gezonde baby die zich normaal ontwikkelde. Met tien maanden lachte hij veel en maakte gewoon oogcontact. Totdat hij met veertien maanden de BMR-prik kreeg, tegen de bof, de mazelen en de rode hond. Drie dagen later was het mis: hij keek raar uit zijn ogen en was voortdurend ziek.

‘Het gaat wel over’, zeiden ze overal, maar hij kreeg steeds meer autistische trekken. Hij begon met zijn armen te fladderen en maakte geen oogcontact meer.

Niemand – huisarts noch kinderarts en consultatiebureau-arts – gaf toe dat het aan de vaccinaties kon liggen. De afgelopen jaren heb ik uren per dag naar informatie gezocht, vooral op het web. Zo kwam ik bij de Cease-therapie uit.

Nu ben ik er van overtuigd dat de giftige bestanddelen in vaccinaties, zoals aluminium, teveel waren voor zijn immuunsysteem. In juni is hij met de Cease-therapie begonnen en we zijn er nog lang niet, maar ik zie al resultaat. Hij maakt weer oogcontact en krijgt meer aandacht voor zijn omgeving. Ik weet niet of het door de homeopathische korreltjes komt, de vitaminen, visolie of zink van de therapie. Het kan me ook niks schelen, als hij maar vooruit gaat.

Ik weet nog dat hij zich destijds enorm verzette tegen de BMR-prik. Met drie man sterk hebben we hem vastgehouden. Iedere dag heb ik weer dat beeld voor ogen, en dan voel ik me schuldig.”